Ondan Değil

0
54

ONDAN DEĞİL

Hani! Bana soruyordun ya!

Neden cümleleri açık bırakıyorsun diye,  işte sebebi;  Hayat ne getireceği ne götüreceği belli değil. Ben plan yaparken o ağlarını çoktan örmüş oluyor bile. Sonra ağın içinde debelenip duruyorum. Büyük konuşmaktan hep kaçındım çünkü önüme daha büyüğünü çıkardı, hayat.  Onun için hep derim ‘Mevlam neyler neylerse güzel eyler’.

Bundan kaderci olduğum anlaşılmasın. Olması için deliler gibi uğraşırım, baktım olmuyor, bende o zaman bir eyvallah bırakırım hayata ve devam ederim yaşama gülerek…

Birisi yıllar önce gülmek herkese yakışır ama sana daha bir başka yakışıyor demişti de bene yine gülmüştüm.  O yüzden hayata bir gülüşüm olsun. Birde herkesin yaşamı farklı ve yargılayamam. Herkesin bir doğrusu var kimsenin doğrusu kimseye uymaz..

Bu yüzden açıktır cümlelerim, noktalansa da noktalamaz kalemim.

Hem sorarım sana, çocukların öldüğü bir dünyada benim cümlelerim noktalanmasa ne olur, noktalansa ne olur. Ben kaybederim ya da sen ne kazanırsın. Hepsi bu.

Aslında kocaman bir hiç değil mi?

Çocukların öldüğü ve anaların ağladığı bir dünyada sözümün ne önemi olur.

Mutluluğa tanılık eden, karanlığın yıldızları onlar.

Ellidördü de bir bir kaydı.

Yas tutun şimdi, zifiri karanlık gecem.

Çocuk bedenlere yüklenen, kin ve öfkenin alev topuyla

Yelken açtın ölüme.

Açtığın ölüm yakışmadı küçücük bedenlere,

Senin bedenin zaten küçüktü ölüme.

Sadece bir ananın yüreği büyüdü dört ölüme.

Sende çocuktun, onlar da çocuk…

Ölüm gerçek, gözyaşı gerçek, acı gerçek.

Bir ananın feryat-ı figanın da patlayan bombalar gerçek.

İşte,  sana noktalanan hayatlar, cümle dediğin nedir ki!

Türkân Kebeci Şahin

 

CEVAP VER