HUZURUN ADI

0
33

Can: Benim kontesim yine dalmış bulutlara, ne düşünüyor acaba?

Kontes: Hava tam istediğim gibi, gökyüzü herkese gri görünse de, bana Mavi!

Can: Bu gökyüzü, seni bu gidişle şair de yapar kontes..

Kontes: Ha.ha.ha.. Şair mi, ben mi?

Can: Evet, niye şaşırdın sidikli?

Kontes: Ben ve şairlik, imkansız!

Can: Bence de imkansız, böyle kuru kuruya şair olunmaz!

Kontes: Kuru, kuru?

Can: Şarapsız, kafa dinçken olunmaz zaten be kız!

Kontes: Ha.ha.ha..beni yine güldürdün baba..

Can: Gül tabii, gülmek iyidir. Gerçi sen mizaç olarak benim gibi asık yüzlü ve huysuzsun ama…..

Kontes: Yok be baba, normal de lokum gibi bir kızım.. Beni insanlar çıldırtıyor!

Can: Hah işte, orada da benzeşiyoruz deli kız!.. Söyle bakalım, son durumlar ne gezegende?

Kontes: Hangi birinden bahsedeyim ki?. İnsanlar çıldırmış vaziyette, kimsenin sesi çıkmıyor.. Herkes kafasını kuma gömmüş baba!. Ülke elden gidiyor, değerlerimiz bir bir yok oluyor. Herkes birbirine düşman!..

Can: Seni avutacak sözler söylemek isterdim ama……

Kontes: Biliyorum, bunlar iyi günlerimiz biliyorum. Ama umutsuz da yaşanmıyor be Can baba!

Can: Umutsuz yaşanmaz kontes, doğru. Sende umutsuz olma. Hiç bir şey yapamıyorsan da, kendine yolculuk yap, kendine umut ek!.

Kontes: Korkularım var baba. Her şeye rağmen, yolum ve yol sonum belli olsa da, KORKUYORUM baba!.

Can: Korkma kontes, sen hak ettin huzuru.

Kontes: Huzur, benim hep aradığım şeydi. Bir çok isim verdim huzura, ağaç dedim, koku dedim, büyükannem dedim, Mavi dedim…Hepsi bana huzurdu baba. Şimdi………..

Can: Şimdi adı ne huzurunun kontes?

Kontes: Gece uyurken kokladığım, gündüz, gece olsun da yine sarılıp koklayayım dediğim o koku!.

Can: Sen şair olacaksın kontes, birde şarabı sevsen!

CEVAP VER