Hayatın iki yüzü

0
41

Seneler nasılda değiştirmiş insanları,
aynı benim değiştiğim gibi..
Güneş başka doğuyor yüzlere,
yağmur daha özgür vuruyor üstüme,üstüme..
İçimdeki seyyah oldum kendimi arayan,
heybem dolu,hangi rafa ne koyacağımı bilemiyorum.
Tozlu raflara temiz duygular seriyorum..
Hapsolmuş ruhumu matem ediyorum..
Ve yeni can,canan doğdu 4745 günün sonunda!!
Yaşamak nefes almaya şimdi karışıyor..
Yada nefes,yaşamayı öğreniyor..
İçimdeki,dışımdaki tüm duyguları firar ettirdim..
Kendimi kayaya vurmuş gemi gibi hissediyorum…
Yada sudan çıkmış balık gibi..
Uçmaya çalışan kuş gibi…
Yürümeye çalışan evlat gibi…
Bazen canım yanıyor,
ilk yeni dişi çıkacak bebek gibi..
Ne anlatabiliyorum derdimi,
nede anlayabiliyorlar..
Çok oynayıp terleyen çocuk gibiyim..
Rüyamlardaki kaçışlardan,
terleyen sırtım hiç olmadı,gözlerimden başka!!
Ayakkabılarımı eskitmeyi özlemişim..
Kuşun kanatlarına takmışım ruhumu bazen,
Kışları göç etmişim,yüreği sıcak iklimlere..
Papatyayı toprağından almayı,
Karıncaların ummalı çalışmalarına dokunmayı..
Satır satır,hece hece,noktası, virgülüne kadar yaşamayı..
Sabun kokan çarşafta,gündüzü geceye karıştırarak uyumayı..
Yada uykulu geçen günlerimin,
gökkuşağı gibi sarmaş dolaş olup yeniden doğmasını…
Ben herşeyi özlemişim..
En çokta kendimi..
Saçlarımın güneşden renk değiştirmesini..
Ayaklarıma taş batmasını..
Senin her gün trafikte sinirlenmeni,
Ben o sinirlenmeyi özlemişim…
Dilenciye para verirken, içten tebessüm etmeyi..
Sen farkındamısın hayatın,kendinin,sevdiklerinin,sevmediklerinin..
İsyanlarının,sevinçlerinin,üzüntülerinin…
Ben farkındayım,içerden,dışardan bakınca herşeyin farkında oluyor insan..
Ceza-ruhundan çıkıp,hayatın hakkını hakkı ile ver..
Zaman gider avuçlarından bir daha yakalayamazsın..
Yakalasanda;
iyileşmek işte o’da zaman alır…
Benim yürek kalemimden,yüreği,kendi güzel insana ithafen kendi kaleminden der gibi yazmaya çalıştım…
Sevgiyle kalın..
Vesselam..
Hatice ÖZTÜRK..

CEVAP VER