Enis Fosforoğlu soruyor: İyi misin?

0
81

Eylül ay’ı hüzün ay’ı ve nostalji mevsimi değildir sadece efendim. Bana göre, emek ve insanın kendine ve diğer insanlara yararlı olma zamanının geldiğini de gösterir bu mevsim!.Tatil bitti.. Okul, iş vs derken, herkes bir koşuşturmaca içine girdi yine yeni yeniden..Veee en yararlı hizmet ve emek olan,tiyatro sezonu başladı.. Bir çok Tiyatro, perdelerini izleyicileri için açtı.. Evet, tiyatro ve tiyatrocular bana göre en çok saygı göstermemiz gereken sanat dalı!.. Çok büyük özveri gerektiren bir meslektir tiyatro.. Ben şahsen, tiyatroculara ve tiyatroya her anlamda hizmet eden kişilere çok büyük sevgi beslerim.. Çok olmasa da, sahne tozunu yutmuş bir kişi olarak naçizane fikrimdir…

Tiyatro mevsimi başladı.. Bir çok tiyatro perdelerini izleyicileri için açtı.. Biz de, emeğe saygı ve sevgi dedik, yerlerimizi aldık Ak’la Kara Tiyatrosunda. Usta tiyatrocu, çınarımız Enis Fosforoğlu’nu izlemek için oradaydık..

Üstat, bu sezon tek kişilik bir gösteri ile bizlerin karşısındaydı.. Salon doluydu ve heyecanlıydı herkes.. İlk izlenimimiz, izleyicinin yoğun olmasıydı ki, bu bizi mutlu etti.. Evet, üstat karşımızdaydı.. Mutluluğunu anlamamak imkansızdı. Çünkü, sahneye ilk çıktığında, sevinçten gözleri dolu dolu oldu bizleri selamlarken. Biz O’nu, O bizi özlemişti.. Bu güzel duyguyu karşılıklı gözlerimizle birbirimizden aldık.. Kelimelere hiç gerek bile kalmadı o ann!… Enis Fosforoğlu, öyle güzel bir gösteri hazırlamıştı ki, tam da biraz önce anlattığım o duyguları o kadar güzel anlattı ki bize oyun sonuna kadar!.. Usta, günümüz Türkiye’sinin yaşam şartlarına, insanların değişen hayat tarzına, değerlerimiz ve ülkemiz için sesimizi çıkarmamız gereken yerde, nasıl da SESSİZ kalıp, kabullenmeyi seçtiğimize kadar sorguladı sorgulattı!… Naif bir biçimde yaptı bunu tabii ki de… Usta, karakteri gereği zaten naif ve saygın biri olduğu için, başka şekilde beklenemezdi ki!.. Kendi adıma, gösteri esnasın da, ele alınan ağlanacak halimize güldüğümüz her anlatım da, yüzümün kızardığını hissettim. Evet, UTANDIM!.. Tüm insanlar adına UTANDIM!.. Usta tiyatrocu, Enis Fosforoğlu da gözleri dolu dolu yaptı anlatımlarını…

Dedim ya, o ve tüm salon kah güldük kah duygulandık, kah sa DÜŞÜNCELERE daldık!.. Usta, her birimize oyun sırasın da ara ara “İyi misin?” diye sorduğunda, “iyiyiz” cevabını verdik kendisine, yüzümüz ve yüreğimiz HAYIR dese de!… İyi değiliz çünkü, bunu oda biliyor ve bu gösteriyi de, bu sebepten hazırlamıştı!…

Üstat sahne de yine dimdik ayakta, ve sanatçı olmanın görevlerini yerine getiriyordu karşımızda… Bu ülke için, bu insanlık için hala, rahatsızdı naif ruhu!.. O, herkesin kendine gelip, silkelenmesi için çaba sarf ediyordu ve gözümüzde daha da DEV’leşiyordu!..

Oyun sonu alkışlar onun yüreğinden çıkan kelimelerineydi, emeğine idi, İNSANLIĞINA idi!.. Sen hep var ol, ulu çınar Enis Fosforoğlu… İyi ki varsın…

Enis Fosforoğlu “İyi misin?” diye soruyor bu sezon efendim… GİDİN ve ona bunun cevabını verin… Biliyorum ki, bunun cevabını önce siz kendinize sormayı hatırlayacaksınız tuhaf bir buruklukla, oyun da!..

ENİS FOSFOROĞLU ile, “İYİ MİSİN?”

TEK KİŞİLİK DEV KADRO…

TİYATRO İYİDİR, KORKMAYIN GİDİN!.

CEVAP VER