CAN ÖĞRETMENİM

0
8

Bir tarafında küçük incir tezgahı,diğer tarafında kalemi, kitapları..
Yolumun üzerinde kaldırımın kenarında öylece oturuyordu. Başı kitaba düşmüş sayfaları çeviriyordu.
İncirin kilosu 5,6 TL diye bağırmıyordu.
Suskundu!!
O’nun sesi en çokta okulda sınıfta öğrencileriyle şen şakrak olurdu..
Ama vakarlı duruşu sanki herşeyi seslendiriyordu.
Selam verip bir kilo incir alabilirmiyim dedim.
İnciri marketten de alabilirdim.
Gayem azda olsa katkı sağlamaktı.
Kim bilir azın parası, çoğun sayamadığı parasından belki de bereketlidir.
Pazarcı olmadığı belliydi..
Kelimeleri bize ilk öğreten
“ÖĞRETMEN”imizdi.
Senin, benim, çocuklarımızın hepimizin öğretmeniydi..
İncir tadında ayak üstü sohbet ettik.
Müsade istedim resim çekmek için.
Adı, okulu burada yazmayacağım.
En güzel isimlerden birine sahip zaten
“ÖĞRETMEN”..
Hz.Ali’nin bana bir harf öğretenin kırk yıl kölesi olurum dediği Öğretmenim..
Mustafa Kemal Atatürk’ün;
” Dünyanın her yerinde Öğretmenler insan topluluğunun en özverili ve saygıdeğer üyeleridir” dediği Öğretmenim.
Sabahları öğrencileriyle ilgilenip,sonra yine çalışmak.
Hayat zor, öğretmen maaşı ile geçinmek zor.
Okuyan üç evlat..
Ev, fatura yeni hayat..
Elleri öpülesi öğretmenlerimiz.
Eskiden ebeveynler derdi ki;
Eti senin,kemiği benim bu çocuk sana emanet.
Şimdi öğretmenlere konuşma hakkı yok.
Eti de benim kemiğide benim diyen veliler.
Öğrencinin yanında öğretmene kızmalar..
Sonra öğrenciden saygı bekle!!
Kıymetli öğretmenlerimiz sizler herdaim başımızın taçısınız bundan hiç şüpheniz olmasın..
Vesselam..
Hatice ÖZTÜRK.

CEVAP VER